Od wielu lat królową brzeskiego sportu jest żeńska koszykówka, to dyscyplina, z którą Brzeg jest od dawna utożsamiany w całym kraju. Najpierw Orlik, później Stal, a wreszcie dzisiejsze Cukierki Odra rozsławiały i rozsławiają imię naszego miasta. Przez ostatnie 36 lat nasza żeńska koszykówką przeżywała wzloty i upadki, ale zawsze miała przy sobie wiernych kibiców, którzy dziś mogą oklaskiwać nasze dziewczyny walczące z najlepszymi w kraju.
Wszystko zaczęło się w 1959 roku, kiedy to powstał Międzyszkolny Klub Sportowy Orlik., Rok wcześniej do Brzegu przyjechał Ryszard Bobeł, który miał prowadzić koszykarzy Piasta Brzeg. Bardzo szybko jednak zdecydował się zorganizować grupy dziewcząt, które rozpoczęły zabawę z koszykówką. Pierwszy mecz brzeskie koszykarki zagrały z Orlikiem Opole i doznały wysokiej porażki 4:74, były to jednak „złe miłego początki”. Dziewczęta, zwane popularnie „Bobełówkami” szybko czyniły postępy i już 1963 roku zdobyły brązowy medal podczas Igrzysk Młodzieży Szkolnej w Zielonej Górze. W tym czasie rozpoczęły również rywalizację w seniorskiej lidze międzywojewódzkiej. Już dwa lata później podopieczne Ryszarda Bobła były najlepsze w kraju, wygrywając w Olsztynie Igrzyska Młodzieży Szkolnej. Było to doskonałe podsumowanie sześcioletniej pracy przy budowie silnego środowiska koszykarskiego w Brzegu. Oprócz wspomnianego trenera swój udział w tym mieli jego współpracownicy: Janusz Ciszewski, Bogusław Nowacki, czy Zdzisław Tuła.
Po sukcesach młodzieżowych przyszedł czas na sport dorosły. Koszykarki Orlika rozpoczęły batalię o awans do I ligi. W 1966 roku niewiele im do tego zabrakło, a rok później uzyskały awans do baraży o I ligę. W turnieju półfinałowym, który został rozegrany w sali LO w Brzegu, zajęły pierwsze miejsce i uzyskały prawo gry w finale. W zespole tym grały takie zawodniczki jak: Lidia Tatara, Ewa Gardina, Ewa Kowalska, Halina Baran, Anna Madejska, Halina Szopf, Elżbieta Korbut, Teresa Pachowska, Anna Mączka i Elżbieta Zębata. Turniej finałowy został rozegrany w Szczecinie, gdzie młode brzeżanki wygrały tylko jeden mecz ze Sprotavią, ulegając Czarnym Szczecin i AZS-owi Kraków. Przez kilka kolejnych lat Orlik bezskutecznie dobijał się do bram I, a później II ligi, będąc ciągle czołową drużyną ligi międzywojewódzkiej.
Brzeskie koszykarki przez kilka lat dobrej gry wyrobiły sobie markę na Opolszczyźnie. W 1967 roku w plebiscycie „Trybuny Opolskiej” na najpopularniejszych sportowców, wysokie dziesiąte miejsce zajęła koszykarka Orlika – Lidia Tatara. Rok później ta sama zawodniczka ponownie zyskała uznanie wśród kibiców naszego województwa, tym razem została wybrana na dziewiątym miejscu, taką samą lokatę wśród najpopularniejszych trenerów Opolszczyzny zajął wówczas Ryszard Bobeł.
5 maja 1969 roku, dziesięć lat po powołaniu do istnienia MKS Orlik, sekcję żeńskiej koszykówki przejął Międzyzakładowy Klub Sportowy Stal Brzeg. Pierwsze oficjalne spotkanie Stal rozegrała podczas turnieju o puchar OZKosz w Raciborzu, który odbył się w dniach 10-11 maja 1969 roku. W finałowym pojedynku brzeżanki rozgromiły swoje imienniczki z Raciborza 68:31. Stal w tym historycznym meczu grała w składzie: Lidia Tatara 24, Barbara Wajda 16, Bogusława Buczko 10, Halina Baran 10, Bronisława Sicińska 3, Krystyna Kowalska 3, Elżbieta Głodowska 2. W 1970 roku na stanowisku trenera nastąpiła zmiana, Ryszarda Bobła zastąpił Leon Tuczko, jednak ani jemu, ani trenerowi Bobłowi, który po roku wrócił na ławkę trenerską nie udało się wywalczyć awansu do II ligi. Uczynił to Wiesław Łukaszewicz, który objął stanowisko szkoleniowca w 1973 roku.
Koszykarki Stali Brzeg sezon 1973/74 kończyły meczami z AZS-em Rzeszów i po zwycięstwie z tą drużyną mogły świętować sukces w postaci awansu do II ligi. W składzie brzeskiego zespołu występowały wówczas: Halina Baran, Halina Beczkiewicz, Bogusława Buczko, Małgorzata Dołhasz, Barbara Gody, Alicja Ordyjewicz, Ewa Siuda, Lidia Tatara (kapitan), Barbara Wajda, Elżbieta Wala i Urszula Wołoszyn. Prezesem klubu był Mieczysław Szulc, sekretarzem Włodzimierz Siuda, kierownikiem sekcji Antoni Klasura, a członkiem prezydium zarządu ds. sekcji koszykówki – Tadeusz Lewoniewski.
Pierwszy sezon w gronie drugoligowców zakończył się ósmym miejscem, które dawało gwarancję pozostania w lidze. Po zakończeniu sezonu na stanowisku trenera Janusza Ciszewskiego zastąpił Andrzej Fusek, który przyjechał do Brzegu z Piaseczna i przywiózł ze sobą młodą, utalentowaną zawodniczkę – Urszulę Wąsik, która jak się później okazało, stała się na długie lata czołową zawodniczką Stali i polskiej ligi. Już w pierwszym swoim sezonie w Brzegu Andrzej Fusek zajął ze Stalą trzecie miejsce w II lidze, a rok później świętował awans do I ligi. W tym historycznym sukcesie wkład miały: Barbara Szponarska, Ewa Stojanowska, Ewa Siuda, Nina Rapacz, Barbara Godyń, Halina Fabijaniak, Barbara Tomczyk, Elżbieta Wala, Anna Wojewódka, Irmina Wojewódka, Halina Beczkiewicz oraz Urszula Wąsik, która została królową strzelczyń II ligi.
Premiera I ligi w Brzegu nastąpiła 15 października 1977 roku. Stal rozpoczęła mistrzowskie gry znakomicie, beniaminek pokonał innego debiutanta - Włókniarza Pabianice 68:63. W dwóch pierwszych sezonach „Stalówki” zajmowały siódme miejsce. W sezonie 1978/79 dodatkowym sukcesem brzeskiego zespołu był kolejny tytuł królowej strzelczyń Urszuli Wąsik, tym razem jednak w I lidze. Pierwsza przygoda Stali z I ligą trwała zaledwie trzy lata. W 1979 roku zespól opuściły Anna Wojewódka i Elżbieta Żebrowska, które odeszły do AZS Katowice oraz Nina Rosłan. Osłabiona kadrowo Stal nie zdołała się utrzymać w I lidze i na cztery lata opuściła jej szeregi.
Przez trzy kolejne sezony brzeżanki grając w II lidze ciągle plasowały się w jej czołówce, ale zawsze znajdował się ktoś lepszy. Dopiero w 1984 roku pod wodzą Jacka Rondio Stal wróciła do grona najlepszych. Kolejne dwa lata były walką o ligowy byt. Za pierwszym razem udało się jeszcze go zachować, zajmując w końcowej tabeli 10. miejsce, rok później jednak Stal była ostatnia i znów spadła do II ligi. Tym razem „banicja” trwała tylko jeden sezon, ale „Stalówki” awansowały do I ligi bardzo szczęśliwie. Przed rozpoczęciem sezonu 1987/88 z I ligi wycofano karnie zespół Czarnych Szczecin, jego miejsce miał zająć ktoś z dwójki: Stal Brzeg – Polonia Warszawa. Mecze barażowe zakończyły się zwycięstwem naszych koszykarek i w ten sposób ponownie zawitały wśród najlepszych. Tym razem przygoda brzeskiego zespoły z I ligą trwała dłużej, bo aż siedem lat.
W 1987 roku zespół objął Jan Jargiełło, który w ciągu kilku lat doprowadził Stal do największych sukcesów w historii brzeskiej koszykówki. Najlepszy okazał się być sezon 1989/90. Po rundzie zasadniczej podopieczne Jana Jargiełło zajmowały piąte miejsce i tego też miejsca rozpoczęły rywalizację w fazie play off. Ich rywalem był ponownie zespół warszawskiej Polonii. Po dwóch pierwszych meczach był remis 1:1 i o awansie do „czwórki” decydowało trzecie spotkanie. Zakończyło się ono wygraną Stali 106:99 i cały Brzeg oszalał ze szczęścia. Medalu jednak nie udało się zdobyć, ale czwarte miejsce do obecnej chwili jest największym sukcesem brzeskiej koszykówki. W tym wyjątkowym sezonie Stal grała w następującym składzie: Gabriela Mróz, Urszula Wąsik, Anna Golda, Katarzyna Kulwicka, Ewa Świerk, Bożena Ogorzelec, Monika Tygielska, Barbara Szymańska, Ewa Listowska, Joanna Iwanicka, Agnieszka Wątor. W kolejnym sezonie miały miejsce następne sukcesy, najpierw udział w Pucharze Ronchetti, w którym Stal najpierw rozprawiła się z fińskim Pussihukat Ventaa, a następnie odpadła w II rundzie ze Spartakiem Moskwa. Sezon 1990/91 brzeski zespół zakończył na piątym miejscu oraz zagrał w finale Pucharu Polski, w którym uległ ŁKS-owi Łódź. W tym samym roku zawodniczka Stali Gabriela Mróz została najskuteczniejszą zawodniczką I ligi, zdobywając 1013 punktów, co jest do dnia dzisiejszego najlepszym wynikiem w historii polskiej ligi.
Przez kolejne trzy lata Stal zajmowała coraz niższe lokaty i w 1994 roku opuściła szeregi pierwszoligowców. Do 1998 roku brzeskie koszykarki pod różnymi szyldami: od Stali, przez Merkurego, aż do Orlika, występowały w II lidze. Kiedy już wydawało się, że żeńska koszykówka w naszym mieście się kończy znaleźli się ludzie, którzy postanowili postawić ją na nogi. Już w pierwszym sezonie Kama Brzeg była bliska awansu do ekstraklasy, ale na sukces trzeba było poczekać jeszcze rok. W 2000 roku zespół prowadzony przez Algirdasa Paulauskasa, przy pomocy zaangażowanego już od kilku lat w brzeską koszykówkę Krzysztofa Kubiaka, awansował do grona najlepszych. W pierwszym sezonie Kama, która w trakcie rozgrywek pozyskała nowego, ważnego sponsora, zmieniła nazwę na Cukierki Odra, zajęła piąte miejsce. W zespole tym grały: Gabriela Mróz - Czerkawska, Dilara Wieliszajewa, Anna Marczewska, Helena Rutkowska, Małgorzata Kaniowska, Anna Kędzior, Katarzyna Włosek, Nerlinga Zakalskiene, Agnieszka Turkowska, Marta Polan. Rok później sukces ten został powtórzony i Cukierki ponownie zakończyły rozgrywki na piątym miejscu.
Za kilka miesięcy nasze koszykarki po wodzą trenera Krzysztofa Kubiaka rozpoczną szósty z kolei sezon w ekstraklasie. Mamy nadzieję, ze w zbliżających się rozgrywkach nawiążą do sukcesów swoich starszych koleżanek z przełomu lat 80-tych i 90-tych.
KANDYDACI W PLEBISCYCIE 60-LECIA POWOJENNEJ HISTORII SPORTU BRZESKIEGO
ZAWODNICZKI
KATARZYNA KOWALSKA-KULWICKAWychowanka Stali Brzeg, w barwach Ślęzy Wrocław Mistrzyni Polski i trzykrotna wicemistrzyni. Występy w kadrach narodowych od kadetek do seniorek. W pierwszej kadrze 7. miejsce w Mistrzostwach Europy w 1991 roku.
GABRIELA MRÓZ-CZERKAWSKACzterokrotna uczestniczka Mistrzostw Europy z reprezentacją Polski, kapitan kadry, najskuteczniejsza koszykarka w I lidze 1991 roku, kiedy to zdobyła 1013 punktów.
NINA RAPACZ-ROSŁANWychowanka Sparty Ziębice, W Stali Brzeg od 1974 do 1980. W tym czasie jedna z najlepszych zawodniczek zespołu, z którym w 1977 roku wywalczyła awans do I ligi.
LIDIA TATARAJedna z pierwszych „gwiazd” brzeskiej koszykówki. Złoty medal i dwa brązowe na Spartakiadach Młodzieży, awans ze Stalą do II ligi, powołanie do reprezentacji Polski oraz dwa miejsca w „10” w plebiscycie „Trybuny Opolskiej” na najpopularniejszych sportowców.
URSZULA WĄSIKWychowanka Jordanki Piaseczno, później przez kilkanaście lat jedna z najlepszych zawodniczek Stali Brzeg i polskiej ligi. Królowa strzelczyń w 1979 roku.
ANNA WOJEWÓDKA-GOLDAPrzez lata jedna z najlepszych zawodniczek Stali, czołowa snajperka w rzutach „za trzy”. Ma na swoim koncie występu w reprezentacji Polski juniorek.
TRENERZY
RYSZARD BOBEŁTwórca brzeskiej żeńskiej koszykówki, złoty i dwa brązowe medale na Ogólnopolskich Igrzyskach Młodzieży, wiele znakomitych wychowanek, które w późniejszym czasie decydowały o sile koszykówki w Brzegu.
ANDRZEJ FUSEKPrzybył do Brzegu z Piaseczna i po dwóch latach prowadzenia Stali awansował do I ligi. W niej dwukrotnie zajął siódme miejsce.
JAN JARGIEŁŁOPrzed przyjazdem do Brzegu jako zawodnik trzykrotny Mistrz Polski w Wybrzeżu Gdańsk, jako trener z tym samym klubem jeszcze jeden tytuł mistrzowski i dwa wicemistrzowskie. W sezonie 1977/78 wybrany najlepszym trenerem polskiej koszykówki. Ze Stalą czwarte i piąte miejsce, finał Pucharu Polski i gra w Pucharze Ronchetti.
ALGIRDAS PAULAUSKASPodczas krótkiego pobytu w Brzegu awans do grona najlepszych i dwukrotnie piąte miejsce w ekstraklasie.
Historia
Moderator: qBK
Historia
ULUBIEŃCY BOGÓW UMIERAJĄ MŁODO, LECZ PÓŹNIEJ ŻYJĄ WIECZNIE W ICH TOWARZYSTWIE
A teraz coś o najnowszej historii - właśnie zakończył się piąty sezon Cukierków w Ekstraklasie, więc czas podsumować ostatnie 5 lat.
Wersja bardziej czytelna (z linkami, kolorami itd.):
http://www.odra.polskikosz.pl/5lat.htm
Dodatkowo - tabelka z meczami i punktami, której na forum nie da się wrzucić.
=======================
Za nami piąty kolejny sezon w najwyższej klasie rozgrywkowej, a siedemnasty w ogóle. Po spadku Stali Brzeg w 1994 roku na powrót do Ekstraklasy przyszło czekać sześć lat, w czasie których klubowi wiodło się różnie. Awans Kama Brzeg wywalczyła w sezonie 1999-2000 w świetnym stylu - 31 wygranych i ani jednej porażki. Boje toczone w Ekstraklasie przez minione 5 lat dostarczyły wielu emocji. Nie zawsze kończyły się one zwycięsko, ale za to takich spotkań jak zwycięstwa w Pabianicach, Wrocławiu, 68:67 w Brzegu z CCC czy nawet przegrane spotkania z Polpharmą / Lotosem, pozostaną na długo w pamięci. Postaram się zaprezentować krótkie podsumowanie minionych 5 lat.
SEZON 2000-01 - 5. miejsce (T: Algirdas Paulauskas)
Do startu w najwyższej klasie rozgrywkowej Kama przystępowała trapiona kłopotami finansowymi, w efekcie czego przed startem rozgrywek odeszły Edyta Łapka i Marta Korgiel. Nie było jednak tego widać po grze drużyny prowadzonej przez Algirdasa Paulauskasa. Pierwszy sezon w Ekstraklasie rozpoczął się od niesamowitego spotkania z mistrzem - Polpharmą Gdynia, w którym brzeżanki były o krok od sprawienia niespodzianki (75:78). Po czterech zwycięstwach przyszły spotkania z trudniejszymi przeciwnikami, jak Polfa, Wisła czy Start, zakończone porażkami. Wraz z nowym rokiem finansowania zespołu podjęło się PWC "Odra", a klub zmienił nazwę z Kamy na Cukierki Odra. Finisz rundy zasadniczej w wykonaniu brzeżanek był znakomity, wygrane ze Startem, Polfą (w Pabianicach), Meblotapem i Ślęzą (we Wrocławiu) pozwoliły brzeskiemu zespołowi startować do play-off z bardzo wysokiego czwartego miejsca. Przeciwnikiem w walce o czwórkę okazał się odwieczny rywal - Start Gdańsk. Po dwóch wygranych w Brzegu przyszły dwie porażki w Gdańsku. Decydujący piąty mecz w Brzegu, który przebiegał w dramatycznej atmosferze, wygrał Dajan Start 82:78 i Cukierkom pozostało walczyć jedynie o piąte miejsce. Po niecodziennym wyniku w Poznaniu (remis 70:70 z Quayem) kolejne spotkania z Quayem i dwa mecze z Meblotapem, zakończyły się wysokimi wygranymi brzeżanek. Mimo uzasadnionych aspiracji do czwórki, Odra uplasowała się na 5. pozycji. W klasyfikacji rzutów za trzy najlepsza w lidze okazała się Neringa Zakalskiene (63 celne w 31 meczach), a wśród najlepiej punktujących - szósta była Gabriela Mróz.
SEZON 2001-02 - 5. miejsce (T: Algirdas Paulauskas, Krzysztof Kubiak)
Drugi sezon Cukierki rozpoczynały wyjazdem w Pabianicach i po raz kolejny pokonały Polfę! Decydujące punkty z rzutów wolnych zdobyła Agata Nowacka, dzięki której Odra zwyciężyła 80:79. Cztery dni później w Brzegu Cukierki musiały uznać wyższość beniaminka z Polkowic, który stał się w krótkim czasie głównym rywalem Odry (po degradacji Startu i późniejszych kłopotach Ślęzy). Tradycyjnie, spotkania z jeszcze dobrze radzącą sobie Toyą Ślęzą (80:84) i Meblotapem (62:64 w Lublinie) trzymały w napięciu do ostatniej syreny. Wraz z końcem 2001 roku klub opuścił Algirdas Paulauskas, który wybrał ofertę Lietuvos Telekomas Wilno. Zespół objął Krzysztof Kubiak, który był bliski sprawienia sensacji i pokania Lotosu, a w kolejnym meczu rozbił Meblotap (wynik 84:66 tego nie odzwierciedla, gdyż w końcówce grały zmienniczki). Później przyszedł kryzys - pechowe porażki jednym punktem w Krakowie i Łodzi oraz klęska we Wrocławiu, po której jednak Cukierki zagrały świetny mecz z mierzącą w medal Łącznością (70:62 po "koncercie" Joanny Lorek). W play-off, do którego Odra przystępowała z siódmego miejsca, niespodziewanie Cukierkom udało się znów wygrać w Pabianicach, ale dalej awansowała Polfa (1:3). W walce o miejsca 5-8 zaliczki wypracowane u siebie w spotkaniach z Progresem Poznań i Aquaparkiem Polkowice okazały się wystarczające i ostatecznie brzeski klub zajął piąte miejsce. Jedną z najskuteczniejszych zawodniczek ligi została Olga Muraszkina (śr. 17,5 pkt. na mecz).
SEZON 2002-03 - 7. miejsce (T: Krzysztof Kubiak, Kazimierz Mikołajec, Krzysztof Kubiak)
Po zakończeniu sezonu 2001-02 zespół opuściły Diliara Wieliszajewa, Olga Muraszkina i Anna Kędzior - filary drużyny - co było ogromnym osłabieniem. Pozyskano natomiast Monikę Stańczak i Elinę Stefanowską ze zdegradowanego Startu i doświadczoną Ilonę Jasnowską, powróciła Agnieszka Cichocka, a na rozegraniu pozostała Agata Nowacka. Kapitan zespołu - "Jańcia", czyli Ilona Jasnowska, zapowiadała nawet walkę o medal. Trzeciego sezonu w Ekstraklasie faktycznie do nieciekawych zaliczyć na pewno nie można, bo działo się wiele, choć nie zawsze po myśli brzeskich kibiców. Pierwszy mecz Cukierki przegrały po niezwykle emocjonującym spotkaniu z CCC 67:74, ale już cztery dni później w nowej hali w Chełmie pokonały wysoko Meblotap. W kolejnym spotkaniu jednak Odra poniosła klęskę z Łącznością 61:91, po której do dymisji podał się Krzysztof Kubiak. Zespół objął Kazimierz Mikołajec, pod którego wodzą brzeski klub zamiast piąć się w górę, systematycznie spadał i zagrożony był nawet udział w play-off (po 19. kolejce Cukierki były 9. w tabeli!). Wszystko komplikowała dodatkowo nie najlepsza atmosfera (po trzech meczach zespół opuściła Edyta Krysiewicz) i niespodziewane odejście dwóch innych koszykarek (Katarzyna Miłoszewska zaszła w ciążę, a Daria Kudriawcewa doznała poważnej kontuzji). Na ich miejsce sprowadzono Ukrainki Romaniutę i Roztargujewą, które nie mogły wkomponować się w zespół. Po drugiej kompromitującej porażce ze Ślęzą na własnym parkiecie K.Mikołajec został zwolniony. Jedyny pozytywny akcent z tego okresu to zwycięstwo 75:69 w meczu z Meblotapem, transmitowanym przez ogólnopolską TVP3. Drużynę objął ponownie K.Kubiak, któremu udało się wprowadzić zespół na ósme miejsce. Po planowych 3 porażkach z Lotosem, w walce o piąte miejsce los przydzielił nam Meblotap. Oba mecze były niezwykle dramatyczne, ale bez happy-endu - w dwumeczu czterema punktami wygrał klub z Chełma. W pojedynku o siódmą lokatę Odra okazała się dwukrotnie lepsza od Wisły.
SEZON 2003-04 - 8. miejsce (T: Romuald Krauze)
Do sezonu 2003-04 Odra przystępowała w bardzo odmłodzonym składzie, opartym na byłych zawodniczkach Ślęzy Wrocław - zespół ten miał poważne kłopoty finansowe i po kilku kolejkach wycofał się z rozgrywek; wcześniej uczyniła to samo Łączność Olsztyn i w efekcie liga liczyła 10 zespołów. Cukierkom nareszcie udało się wygrać z CCC, potem z Meblotapem i outsiderami - Ostrovią i Sure Shotem Wołomin. Na kolejną wygraną zespół Romualda Krauze musiał czekać ponad dwa miesiące. W rundzie rewanżowej Cukierkom, wzmocnionym powracającą po kontuzji Agnieszką Szott (wypożyczona z Lotosu), znów udało się pokonać tylko Meblotap, Ostrovię i Sure Shot. W efekcie po rundzie zasadniczej Cukierki były siódme, wyprzedzając te właśnie drużyny. W play-off w Pabianicach Odra przegrała dopiero po dogrywce, w Brzegu było już gorzej i Polfa weszła do "czwórki". W walce o piątą lokatę Cukierki wysoko wygrały z Wisłą u siebie, by w Krakowie przegrać jeszcze wyżej (jedynym usprawiedliwieniem może być brak Agnieszki Szott, która została zawieszona na jeden mecz). W spotkaniach o siódme miejsce z Meblotapem zabrakło już motywacji i po dwóch przegranych Odra uplasowała się dopiero na ósmym miejscu.
SEZON 2004-05 - 7. miejsce (T: Krzysztof Kubiak)
Przygotowania do sezonu 2004-05 bardzo skomplikował fakt remontu brzeskiej hali - w efekcie minione rozgrywki rozpoczęły się fatalną passą sześciu porażek (wszystkie wyjazdowe - ze względu na ów remont). Przełomowym spotkaniem był debiut przed brzeską publicznością w spotkaniu z AZS-em Gorzów. Podopieczne Krzysztofa Kubiaka uwierzyły w swoje możliwości i przy wspaniałym dopingu brzeskich kibiców wygrały kolejne cztery spotkania, a serię zwycięstw przerwał dopiero Lotos, z którym rywalizacja długo była wyrównana. Po wysokiej porażce w Pabianicach trener K.Kubiak obiecał brzeskim fanom zwycięstwo w pojedynku z CCC i słowa dotrzymał. Po dramatycznym meczu Odra wygrała 68:67, a bohaterką została Martyna Koc, która zapewniła w końcówce zwycięstwo celnymi rzutami wolnymi. Trzy tygodnie później w Brzegu poległa "Biała Gwiazda" - naszpikowana gwiazdami Wisła Kraków przegrała 82:69, co zwiększało apetyty przed play-off. CCC okazało się jednak niezwykle silne i pokonało brzeski zespół 3:0. O miejsca 5-8 Odra walczyła z ŁKS-em. 11-punktowa strata z pierwszego meczu została szybko zniwelowana, później jednak łodzianki ruszyły do boju, co poskutkowało dogrywką, w której stalowe nerwy zachował ŁKS i Odrze pozostała walka o siódmą lokatę, którą dały dwa wysokie zwycięstwa z akademiczkami z Gorzowa.
SEZON 2005-06 - ?
Jaki będzie nadchodzący sezon w wykonaniu Cukierków? Trudno to ocenić, jak zwykle wszystko zweryfikuje parkiet. Liga z każdym kolejnym sezonem robi się coraz bardziej wyrównana i przez to interesująca. Wszyscy w Brzegu chcieliby awansu do czołowej czwórki ligi. Patrząc jednak realnie na sytuację, piąta lokata byłaby dobrym osiągnięciem (pamiętajmy, że 3 ostatnie sezony klub ukończył na miejscach 7-8). Jedno jest pewne - zapowiadają się bardzo interesujące rozgrywki, tym bardziej, że nie widać wśród ligowców wyraźnych outsiderów, wszystkie zespoły dysponują silnymi składami. A głównym przeciwnikiem Odry w walce o lokaty w tym sezonie może być, jak za dawnych czasów, Meblotap, który pozyskał m.in. Renatę Piestrzyńską i Karolinę Żurkowską. Wierzymy jednak, że z takimi zawodniczkami jak doświadczona Olena Proszczenko, kadrowiczka Agnieszka Makowska, odkrycie ubiegłego sezonu - Martyna Koc czy solidne Joanna Chełczyńska i Agnieszka Pietraszek Odra może w tym sezonie dostarczyć nam wielu miłych niespodzianek. A być może za kilka miesięcy któraś z nowych zawodniczek okaże się rewelacją, jaką w minionym sezonie była Martyna? Początek sezonu już za niespełna trzy miesiące.
Wersja bardziej czytelna (z linkami, kolorami itd.):
http://www.odra.polskikosz.pl/5lat.htm
Dodatkowo - tabelka z meczami i punktami, której na forum nie da się wrzucić.
=======================
Za nami piąty kolejny sezon w najwyższej klasie rozgrywkowej, a siedemnasty w ogóle. Po spadku Stali Brzeg w 1994 roku na powrót do Ekstraklasy przyszło czekać sześć lat, w czasie których klubowi wiodło się różnie. Awans Kama Brzeg wywalczyła w sezonie 1999-2000 w świetnym stylu - 31 wygranych i ani jednej porażki. Boje toczone w Ekstraklasie przez minione 5 lat dostarczyły wielu emocji. Nie zawsze kończyły się one zwycięsko, ale za to takich spotkań jak zwycięstwa w Pabianicach, Wrocławiu, 68:67 w Brzegu z CCC czy nawet przegrane spotkania z Polpharmą / Lotosem, pozostaną na długo w pamięci. Postaram się zaprezentować krótkie podsumowanie minionych 5 lat.
SEZON 2000-01 - 5. miejsce (T: Algirdas Paulauskas)
Do startu w najwyższej klasie rozgrywkowej Kama przystępowała trapiona kłopotami finansowymi, w efekcie czego przed startem rozgrywek odeszły Edyta Łapka i Marta Korgiel. Nie było jednak tego widać po grze drużyny prowadzonej przez Algirdasa Paulauskasa. Pierwszy sezon w Ekstraklasie rozpoczął się od niesamowitego spotkania z mistrzem - Polpharmą Gdynia, w którym brzeżanki były o krok od sprawienia niespodzianki (75:78). Po czterech zwycięstwach przyszły spotkania z trudniejszymi przeciwnikami, jak Polfa, Wisła czy Start, zakończone porażkami. Wraz z nowym rokiem finansowania zespołu podjęło się PWC "Odra", a klub zmienił nazwę z Kamy na Cukierki Odra. Finisz rundy zasadniczej w wykonaniu brzeżanek był znakomity, wygrane ze Startem, Polfą (w Pabianicach), Meblotapem i Ślęzą (we Wrocławiu) pozwoliły brzeskiemu zespołowi startować do play-off z bardzo wysokiego czwartego miejsca. Przeciwnikiem w walce o czwórkę okazał się odwieczny rywal - Start Gdańsk. Po dwóch wygranych w Brzegu przyszły dwie porażki w Gdańsku. Decydujący piąty mecz w Brzegu, który przebiegał w dramatycznej atmosferze, wygrał Dajan Start 82:78 i Cukierkom pozostało walczyć jedynie o piąte miejsce. Po niecodziennym wyniku w Poznaniu (remis 70:70 z Quayem) kolejne spotkania z Quayem i dwa mecze z Meblotapem, zakończyły się wysokimi wygranymi brzeżanek. Mimo uzasadnionych aspiracji do czwórki, Odra uplasowała się na 5. pozycji. W klasyfikacji rzutów za trzy najlepsza w lidze okazała się Neringa Zakalskiene (63 celne w 31 meczach), a wśród najlepiej punktujących - szósta była Gabriela Mróz.
SEZON 2001-02 - 5. miejsce (T: Algirdas Paulauskas, Krzysztof Kubiak)
Drugi sezon Cukierki rozpoczynały wyjazdem w Pabianicach i po raz kolejny pokonały Polfę! Decydujące punkty z rzutów wolnych zdobyła Agata Nowacka, dzięki której Odra zwyciężyła 80:79. Cztery dni później w Brzegu Cukierki musiały uznać wyższość beniaminka z Polkowic, który stał się w krótkim czasie głównym rywalem Odry (po degradacji Startu i późniejszych kłopotach Ślęzy). Tradycyjnie, spotkania z jeszcze dobrze radzącą sobie Toyą Ślęzą (80:84) i Meblotapem (62:64 w Lublinie) trzymały w napięciu do ostatniej syreny. Wraz z końcem 2001 roku klub opuścił Algirdas Paulauskas, który wybrał ofertę Lietuvos Telekomas Wilno. Zespół objął Krzysztof Kubiak, który był bliski sprawienia sensacji i pokania Lotosu, a w kolejnym meczu rozbił Meblotap (wynik 84:66 tego nie odzwierciedla, gdyż w końcówce grały zmienniczki). Później przyszedł kryzys - pechowe porażki jednym punktem w Krakowie i Łodzi oraz klęska we Wrocławiu, po której jednak Cukierki zagrały świetny mecz z mierzącą w medal Łącznością (70:62 po "koncercie" Joanny Lorek). W play-off, do którego Odra przystępowała z siódmego miejsca, niespodziewanie Cukierkom udało się znów wygrać w Pabianicach, ale dalej awansowała Polfa (1:3). W walce o miejsca 5-8 zaliczki wypracowane u siebie w spotkaniach z Progresem Poznań i Aquaparkiem Polkowice okazały się wystarczające i ostatecznie brzeski klub zajął piąte miejsce. Jedną z najskuteczniejszych zawodniczek ligi została Olga Muraszkina (śr. 17,5 pkt. na mecz).
SEZON 2002-03 - 7. miejsce (T: Krzysztof Kubiak, Kazimierz Mikołajec, Krzysztof Kubiak)
Po zakończeniu sezonu 2001-02 zespół opuściły Diliara Wieliszajewa, Olga Muraszkina i Anna Kędzior - filary drużyny - co było ogromnym osłabieniem. Pozyskano natomiast Monikę Stańczak i Elinę Stefanowską ze zdegradowanego Startu i doświadczoną Ilonę Jasnowską, powróciła Agnieszka Cichocka, a na rozegraniu pozostała Agata Nowacka. Kapitan zespołu - "Jańcia", czyli Ilona Jasnowska, zapowiadała nawet walkę o medal. Trzeciego sezonu w Ekstraklasie faktycznie do nieciekawych zaliczyć na pewno nie można, bo działo się wiele, choć nie zawsze po myśli brzeskich kibiców. Pierwszy mecz Cukierki przegrały po niezwykle emocjonującym spotkaniu z CCC 67:74, ale już cztery dni później w nowej hali w Chełmie pokonały wysoko Meblotap. W kolejnym spotkaniu jednak Odra poniosła klęskę z Łącznością 61:91, po której do dymisji podał się Krzysztof Kubiak. Zespół objął Kazimierz Mikołajec, pod którego wodzą brzeski klub zamiast piąć się w górę, systematycznie spadał i zagrożony był nawet udział w play-off (po 19. kolejce Cukierki były 9. w tabeli!). Wszystko komplikowała dodatkowo nie najlepsza atmosfera (po trzech meczach zespół opuściła Edyta Krysiewicz) i niespodziewane odejście dwóch innych koszykarek (Katarzyna Miłoszewska zaszła w ciążę, a Daria Kudriawcewa doznała poważnej kontuzji). Na ich miejsce sprowadzono Ukrainki Romaniutę i Roztargujewą, które nie mogły wkomponować się w zespół. Po drugiej kompromitującej porażce ze Ślęzą na własnym parkiecie K.Mikołajec został zwolniony. Jedyny pozytywny akcent z tego okresu to zwycięstwo 75:69 w meczu z Meblotapem, transmitowanym przez ogólnopolską TVP3. Drużynę objął ponownie K.Kubiak, któremu udało się wprowadzić zespół na ósme miejsce. Po planowych 3 porażkach z Lotosem, w walce o piąte miejsce los przydzielił nam Meblotap. Oba mecze były niezwykle dramatyczne, ale bez happy-endu - w dwumeczu czterema punktami wygrał klub z Chełma. W pojedynku o siódmą lokatę Odra okazała się dwukrotnie lepsza od Wisły.
SEZON 2003-04 - 8. miejsce (T: Romuald Krauze)
Do sezonu 2003-04 Odra przystępowała w bardzo odmłodzonym składzie, opartym na byłych zawodniczkach Ślęzy Wrocław - zespół ten miał poważne kłopoty finansowe i po kilku kolejkach wycofał się z rozgrywek; wcześniej uczyniła to samo Łączność Olsztyn i w efekcie liga liczyła 10 zespołów. Cukierkom nareszcie udało się wygrać z CCC, potem z Meblotapem i outsiderami - Ostrovią i Sure Shotem Wołomin. Na kolejną wygraną zespół Romualda Krauze musiał czekać ponad dwa miesiące. W rundzie rewanżowej Cukierkom, wzmocnionym powracającą po kontuzji Agnieszką Szott (wypożyczona z Lotosu), znów udało się pokonać tylko Meblotap, Ostrovię i Sure Shot. W efekcie po rundzie zasadniczej Cukierki były siódme, wyprzedzając te właśnie drużyny. W play-off w Pabianicach Odra przegrała dopiero po dogrywce, w Brzegu było już gorzej i Polfa weszła do "czwórki". W walce o piątą lokatę Cukierki wysoko wygrały z Wisłą u siebie, by w Krakowie przegrać jeszcze wyżej (jedynym usprawiedliwieniem może być brak Agnieszki Szott, która została zawieszona na jeden mecz). W spotkaniach o siódme miejsce z Meblotapem zabrakło już motywacji i po dwóch przegranych Odra uplasowała się dopiero na ósmym miejscu.
SEZON 2004-05 - 7. miejsce (T: Krzysztof Kubiak)
Przygotowania do sezonu 2004-05 bardzo skomplikował fakt remontu brzeskiej hali - w efekcie minione rozgrywki rozpoczęły się fatalną passą sześciu porażek (wszystkie wyjazdowe - ze względu na ów remont). Przełomowym spotkaniem był debiut przed brzeską publicznością w spotkaniu z AZS-em Gorzów. Podopieczne Krzysztofa Kubiaka uwierzyły w swoje możliwości i przy wspaniałym dopingu brzeskich kibiców wygrały kolejne cztery spotkania, a serię zwycięstw przerwał dopiero Lotos, z którym rywalizacja długo była wyrównana. Po wysokiej porażce w Pabianicach trener K.Kubiak obiecał brzeskim fanom zwycięstwo w pojedynku z CCC i słowa dotrzymał. Po dramatycznym meczu Odra wygrała 68:67, a bohaterką została Martyna Koc, która zapewniła w końcówce zwycięstwo celnymi rzutami wolnymi. Trzy tygodnie później w Brzegu poległa "Biała Gwiazda" - naszpikowana gwiazdami Wisła Kraków przegrała 82:69, co zwiększało apetyty przed play-off. CCC okazało się jednak niezwykle silne i pokonało brzeski zespół 3:0. O miejsca 5-8 Odra walczyła z ŁKS-em. 11-punktowa strata z pierwszego meczu została szybko zniwelowana, później jednak łodzianki ruszyły do boju, co poskutkowało dogrywką, w której stalowe nerwy zachował ŁKS i Odrze pozostała walka o siódmą lokatę, którą dały dwa wysokie zwycięstwa z akademiczkami z Gorzowa.
SEZON 2005-06 - ?
Jaki będzie nadchodzący sezon w wykonaniu Cukierków? Trudno to ocenić, jak zwykle wszystko zweryfikuje parkiet. Liga z każdym kolejnym sezonem robi się coraz bardziej wyrównana i przez to interesująca. Wszyscy w Brzegu chcieliby awansu do czołowej czwórki ligi. Patrząc jednak realnie na sytuację, piąta lokata byłaby dobrym osiągnięciem (pamiętajmy, że 3 ostatnie sezony klub ukończył na miejscach 7-8). Jedno jest pewne - zapowiadają się bardzo interesujące rozgrywki, tym bardziej, że nie widać wśród ligowców wyraźnych outsiderów, wszystkie zespoły dysponują silnymi składami. A głównym przeciwnikiem Odry w walce o lokaty w tym sezonie może być, jak za dawnych czasów, Meblotap, który pozyskał m.in. Renatę Piestrzyńską i Karolinę Żurkowską. Wierzymy jednak, że z takimi zawodniczkami jak doświadczona Olena Proszczenko, kadrowiczka Agnieszka Makowska, odkrycie ubiegłego sezonu - Martyna Koc czy solidne Joanna Chełczyńska i Agnieszka Pietraszek Odra może w tym sezonie dostarczyć nam wielu miłych niespodzianek. A być może za kilka miesięcy któraś z nowych zawodniczek okaże się rewelacją, jaką w minionym sezonie była Martyna? Początek sezonu już za niespełna trzy miesiące.
Kto jest online
Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 3 gości