Niestety, ale według mnie używanie klapek to jest droga na skróty. Dawniej tego nie było i doping był super! Jeśli chodzi o klaskanie, to nic nie robi lepszego efektu niz gołe dłonie
Pamietam, jak swojego czasu, panowie działacze sprezentowali nam torbę deseczek. Jeeezzzuuuu..... ale zły byłem. Całe szczęście, że te drewienka "się zepsuły"
i "się zgubiły" 
Jeśli chodzi o beben to jestem za! Tylko musi być kumaty operator tego instrumentu.
Idąc z "postępem" czasu ostatnio troche się przekonałem do trąbek, tzw. "małyszówek". Każdy chyba wie, że efekt trąbienia na Wielkiej Krokwi jest piorunujący. Jednak przeniesienie go na halę musi być zrobione "z głową". Będąc w styczniu z Kowalikiem na Pucharze Świata w skokach przywieźliśmy 8 takich trąbek i użyliśmy ich na meczu ze śledziami. Robiliśmy to jednak tylko w momencie gdy nasze zawodniczki broniły i uważam że efekt nie był najgorszy.
Reasumując. Według mnie, doping powinien się składać w głównej mierze z GŁOSU
Nie mam nic przeciwko jeśli jest w mądry sposób UZUPEŁNIANY przez bebny i ewentualnie trąbki.
P.S. Ciekawostka taka.
Dla mnie zawsze niepokonany pozostanie kolega Łapciuch, który uczęszczał na mecze Włókniarza. Nie dość że krzyczał, śpiewał na maksa przez całe 40 minut meczu, to jeszcze miał oryginalny sposób "gwizdania".
Otóż gdy nasze koszykarki broniły, my przeważnie gwizdaliśmy by zdeprymować przeciwniczki. Łapciuch nie umiał gwiazdać, więc stał i wydawał odgłos paszczowy AAAAAAAAAAAAA.
Oczywiście na maksa
Efekt był piorunujący a my wszyscy zgodnie stwierdziliśmy, że mamy szczęście że umiemy gwizdać
Zagłuszają wszystko, dodać bęben i już nikt nie wie za kim kto na tej sali jest 
Jakich przeciwników? 
Coś mnie chyba u nas ominęło... Trąbki "kaczki" zostały użyte kilka razy w jednym tylko sezonie na próbę... i śmieszne nie były - w Łodzi spisały się SUPER... i masz rację zostały tam użyte do zagłuszania przeciwnika, z którym nie łączyły nas wtedy delikatnie mówiąc więzi przyjazni - na 50 osób obecnych przypadało jakieś 35 "kaczek" wtedy... i w odpowiedzi na rzucanie bananami w naszą koszykarkę "zrewanżowały" się niezle:) Co do lądowania na parkiecie... nie przesadzaj - wylądowała jedna jedyna... kolega nie wytrzymał i dokonał zamachu tym malutkim kawałkiem plastiku z balkonu na sędziego 
Dawne czasy zresztą... Inna liczba osób dopingujących, inne warunki - przy zawsze około 50 osobach krzyczących na Chwiałce nie groziło nam to, że czegoś nie bedzie słychać - a co do zagłuszania w Łodzi... pewnie, że nie było to ładne, ale i nie miało być - akurat na tych meczach wtedy sentymentów nie było 
